donderdag 19 maart 2015

Het sterven; Kagib.

HET STERVEN Weet je dat de dood niet bestaat? Dat Weet je in je Ziel, als die ervaren kan worden. Daarin kan dan een stuk van rust komen, een relativeren van alles wat we hier doen. De weg gaat door, de verandering gaat door, hier en daar en overal. En t gaat om die verandering, dat alles in beweging verandering blijft. Dat betekent vaak loslaten, zekerheden, mensen, situaties, kan alles zijn. Pas zo kan er weer ruimte komen voor iets anders, nieuwe beweging en groei. Hoeveel mensen vechten niet om jong te blijven. Om uiterlijk jong te blijven, en is daar niet de hele cultuur op gebouwd? Die uiterlijke facade? Mee moeten blijven doen ten koste van..... Ten koste van je Ziel? Ten koste van wat in ons is, wat werkelijk eeuwig jong is tijdloos is? Het lichaam vervalt, en zal zich uiteindelijk moeten overgeven aan de dood. Maar wat binnenin is, dat gaat door en dat kan zich hier op aarde steeds meer verdiepen en verruimen, ruimte maken voor de Liefde ware doorleefde wijsheid. Zo mag t ouder worden een rijpen in wijsheid zijn, in begrip, een geweldige verrijking van de samenleving. Maar als die eeuwige Ziel ontkent wordt dan ontstaat verkramping. Een strijd tegen de tijd tegen de vordering van de ouderdom. Dan wil men mee blijven doen totdat men uitgeput neervalt. Dan blijft de angst achtervolgen in zoveel gedaanten, de angst voor de dood, de angst voor wat hierna? Is er iets hierna? Zo'n belangrijk thema, het sterven, hoe hiermee om te gaan. Wat zou het een geweldige verrijking zijn als in de cultuur geïntegreerd was dat het leven doorgaat, perspectief heeft hierna. Ook geen hel en verdoemenis van de kerk maar gewoon dat de reis verder gaat. Daardoor geen verkramping meer om het leven steeds maar te blijven verlengen ten koste van de menselijkheid. Als alleen een machine je nog in leven houdt, is dat dan nog menselijk? En dan omgekeerd het uit de weg gaan van het stervensproces, het verdoven, langzaam in laten slapen, of beslissen tot euthanasie. Het schijnt dat dit steeds meer plaatsvindt. Het gaat hierin bij mij niet om goed/slecht. Dat is ook t mooie als die Ziel ruimte heeft gekregen, dan zal die hierin ook spreken, wat het moment vraagt. Dan zal de Ziel van de ander gevoeld worden, of de Ziel zich uitspreken van de persoon die ongeneeslijk ziek is. Als er maar ruimte is voor het proces. Geen dogma's geen bepaling maar ruimte voor voelen en ont-dekking wat het leven vraagt in wederzijdse gelijkwaardigheid van hulpvrager en hulpverlener. Een gesprek met elkaar ook met de familie. Samen voelen wat wil. En alles zou zo anders beleeft kunnen worden als ervaren mag worden dat het leven eeuwige verandering is en zich altijd voortzet. Juist zo kostbaar die laatste momenten wat hierin nog gebeurd de wondertjes die dan gebeuren. Als het over gegeven is aan de Zielestroom. Dit gebeurd al vaak hoor, heb al zoveel verhalen gehoord van mensen hoe onvoorstelbaar de gebeurtenissen dan zijn, ingevingen die komen, net op de goede plek zijn. Dus de begeleiding van de andere kant is dan al intens. Maar als er nog meer ruimte zou mogen komen voor de dood voor het sterven in begeleiding hierin wat zou t dan nog veel mooier kunnen worden in het aangeraakt worden door de dood door het leven. Het overgaan, wat voorafgaat, zo zo kostbaar diep rakend. De ontvankelijkheid zo groot de openheid, juist dan voor dat wat dit leven overstijgt. Kagib
Warme groet Jeltje

zondag 15 februari 2015

Omraam Mikhaël Aïvanhov over waarachtig goud en edelstenen.

Hoeveel waarachtig goud en edelstenen bezit je? ~ Bereken de tijd die je iedere dag doorbrengt met eten en slapen - wat zeker nuttig en onontbeerlijk is-, maar ook met praten in het wilde weg, met je bezighouden met futiliteiten. Zo gaan de jaren voorbij, ver van het echte leven, het leven van de ziel en van de geest. Wat een gerommel, wat een verspilling! En daarom is de mens arm en naakt op de dag dat hij moet vertrekken naar de andere wereld. Wees goed doordrongen van de gedachte dat je, bij het verlaten van deze wereld, als edelstenen enkel je deugden, als goud enkel je kennis en als kledij enkel de sieraden van je ziel zult meenemen. Op het ogenblik van de dood is men zoals die mensen, die uit hun woonst zijn verjaagd en die verplicht waren om hun landerijen, huizen en meubels achter te laten: zij haasten zich naar hun brandkast om er het goud en de juwelen uit te halen, de enige voorwerpen van waarde waarmee zij zullen kunnen overleven indien zij deze te gelde maken. Wanneer de dood komt, kan men enkel zijn kwaliteiten en deugden meenemen, al de rest moet men achterlaten. Stel je dus vanaf vandaag de vraag hoeveel waarachtig goud en edelstenen je bezit. Omraam Mikhaël Aïvanhov.
Warme groet Jeltje

vrijdag 21 november 2014

heengaan

De mensen die zijn heengegaan bestaan niet ‘niet’, ze zijn opgegaan in de eigenschappen van God zoals een ster verdwijnt wanneer de zon verschijnt Roemi
warme groet Jeltje

zaterdag 15 november 2014

Boeddistisch afscheid.

BOEDDHISTISCH AFSCHEID Luister geliefde .....! Nu is de tijd gekomen om in werkelijkheid een pad te zoeken. Nadat de ademhaling is opgehouden, zul je een stralend wit licht zien. Het is de werkelijkheid zelf, leeg en onopgesmukt. Het is je oergeest, onbezoedeld en onopgemaakt, zonder omtrek of middelpunt, als een helder en transparant luchtledig. Als dit gebeurt! Treed binnen!!
Love is All

zaterdag 1 november 2014

Poppen.

DE POPPEN Toen ik laatst In de hemel was, het was bij de topazen poort, schreed daar een kleine optocht voort; een grote klas, dacht ik, die uit mag. Maar zij die naast mij stonden en glimlachend de stoet passeren zagen, zeiden,'t waren de kinderen die de laatste dagen spelenderwijs te water raakten en verdronken. De grootsten liepen voor dan kwamen de kleintjes, bij wat groteren aan de hand, Zij stapten vol vertrouwen verder samen. Ik stond daar als een vreemdeling aan de kant. En enkelen zag ik stijf een pop in de armen houden; de poppen die ze net nog uit de vijver redden zouden toen 't water hen omhelzen ging en in zijn zachte armen ving. Die naast mij stonden legden uit, dit hier, dit zijn nu onze liefste kinderen. en toen dacht ik, opeens beschaamd, ik moet wat doen en ik keek rond en vroeg: waar is een winkel hier. Ik zei nog: want ik heb niets voor ze meegenomen. Die naast mij stonden zeiden mij, je kunt hier niets betalen, zeiden zij, wij zijn hier allemaal met niets gekomen. Dat maakte mij onrustig en verlegen. O nee? En dan die poppen! streed ik tegen. Die naast mij stonden keken mij aandachtig aan en weken zwijgend uit elkaar om mij te laten gaan. J.D Charles Uit: Het geheim, 1951-1952

maandag 20 oktober 2014

Gebed voor een stervenden.

Gebed voor een stervende Ga maar, en ga in vol vertrouwen: je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Daar, op de drempel, zul je mogen zien hoe je vol liefde wordt opgewacht. Ga maar, en ga in vol vertrouwen: daar, op de uiterste grens, wachten je geliefden al vol verlangen op jou om je mee te mogen nemen naar dat nieuwe land van licht dat je wacht. Ga maar, en ga in vol vertrouwen: daar, aan de overkant, zul je eindelijk genezen van alles wat het leven op aarde je deed. Je zult er de onmacht en het verdriet mogen loslaten die hier zo vaak als een schaduw over je leven lagen. Ga maar, en laat in vol vertrouwen je geliefden achter. Je zult daar, op de grens, zelf mogen zien hoe onvoorstelbaar liefdevol ze behoed en begeleid worden op heel hun verdere levensweg. Ga maar, en laat in vol vertrouwen het aardse leven achter. Misschien viel het je niet altijd gemakkelijk en misschien wist je soms niet goed hoe je de opgaven doorstaan moest die het leven je voorlegde. Maar je bent er doorheen gegaan en je hebt de lessen geleerd die je leren moest. Het is goed, zoals het was. Ga maar, en ga in vol vertrouwen: je zult bekleed worden met liefde, je zult licht worden als het licht van de zon, en je zult weten eindelijk thuis te zijn. Ga maar, en ga in vol vertrouwen. Hans Stolp

donderdag 16 oktober 2014

Laatste momenten.

Stel jezelf de vraag: Als je gaat, wil je dan dat anderen je heengaan betreuren of je komst in een nieuw leven vieren? Het leven gaat door - eeuwig. We groeien en ontwikkelen ons door nieuwe ervaringen, we leren voortdurend, worden steeds sterker, completer. Betty J. Eady, Ja, zou fijn zijn als er een algemeen beleven zou komen dat het leven door gaat. Zou zoveel ruimte scheppen, perspectief. Ja, het hoeft natuurlijk niet zo te zijn zoals zij het hier schetst. We kunnen onszelf helemaal opsluiten in onszelf, ons helemaal inkapselen waar het ware Licht niet meer doorheen kan, en dan nemen we die illusie mee naar de andere kant. Ook dat is vrije wil. Die illusie neem je dan ook weer mee terug naar aarde totdat het Licht echt mag doorbreken. Daarom wil ik er nog een bezinning aan vastknopen. Wat laat je achter als je hier weg gaat? Welke indruk, welke gedachten gevoelens zullen mensen over je hebben, eventueel ook nog na de rouw. Wat heb je de wereld gegeven, mee gegeven? Ook het laatste moment, de laatste momenten, de periode voor dat je gaat kan ook zo ontzettend kostbaar zijn voor ieder die om je heen is die je dierbaar is. Wat komt er dan in je vrij, kun je alles over geven, met een blij licht hart? Juist daarin heb je dan zo ontzettend veel te geven voor een heel leven, voor die ander. lieve warme groet Kagib