fasen van angst

Op het moment dat een arts tegen een patiënt zegt dat er geen behandeling meer mogelijk is, begint vaak al het stervensproces. In een aantal fasen wordt naar de dood toegeleefd. Elk daarvan kan korter of langer duren of zelfs meerdere keren worden doorgemaakt. Het kan ook gebeuren dat iemand niet verder komt dan een bepaalde fase, dit verschilt van persoon tot persoon. Volgens Elisabeth Kübler-Ross kunnen de volgende zes stadia onderscheiden worden: 1 ONZEKERHEID,VAGE OF BANGE VERMOEDENS. Soms houden zieken hun onzekerheid verborgen, maar als je goed oplet, kun je soms aan kleine gebaren de onzekerheid of onrust merken. Als iemand te kennen geeft dat hij wil praten over zijn onzekerheid, dan is het goed die persoon de gelegenheid daarvoor te geven. 2 ONTKENNING. Als iemand echt beseft hoe het met hem of haar is gesteld, dan is de eerste reactie ook vaak emotioneel en ontkennend. Niet willen praten over de mogelijkheid dood te gaan, kan ook een ontkenning van de realiteit zijn. 3 WOEDE EN OPSTAND De zieke vraagt zich af waarom nou juist hij of zij moet sterven. In deze periode kunnen allerlei verwijten worden gemaakt. Dit is een vorm van afreageren van de woede op de omgeving ( vaak de mensen waar je het meest van houd) [Noot van Jeltje; later zal ik nog een stukje plaatsen wat hier betrekking op heeft, gedragsverandering o.a.] 4 MARCHANDEREN De zieke wil het als het ware op een akkoordje gooien, hij zal allerlei manieren aangrijpen om uitstel te krijgen. Dit kan door weer nieuwe therapieën aan te gaan of nieuwe medicijnen uit te proberen. 5 DEPRESSIE,GROTE EENZAAMHEID EN ANGST. Als de stervende inziet dat herstel ondenkbaar is, kan hij of zij overvallen worden door een diep gevoel van eenzaamheid en angst voor wat nog te wachten staat. Probeer als buitenstaander de zieke te helpen om de wanhoop, de angst en het verdriet te uiten en bied troost door te praten of puur door je aanwezigheid. 6 AANVAARDING Aanvaarding volgt niet automatisch, het is eerder een soort drempeloverschrijding. Het is een belangrijke en diep ingrijpende gebeurtenis. De stervende gaat zijn dood onder ogen zien en geeft zich over,maar niet passief of willoos. Hij of zij zal afscheid willen nemen en heeft behoefte aan de nabijheid van dierbaren, zonder drukte of overmatige emoties. (Vanuit mijn ervaring, kan ik deze fasen bevestigen. Jeltje.)

Bron:Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven, door: Renè Vendeville Warme groet Jeltje

Angst tijdens het stervensproces

De dood draagt een bijzondere spanning met zich mee. Al is er veel over gesproken en heb je meerdere sterfgevallen mee gemaakt, het overlijden van een vriend of familielid is altijd indrukwekkend. Vaak wordt het contact in de laatste periode intensiever, wat de betekenis die men voor elkaar heft nog eens onderstreept. Het kan gebeuren dat een ernstig zieke het leven nog langer kan vasthouden dan werd ingeschat, uit pure wilskracht. Een stervende kan zo verlangen naar de aanwezigheid van een geliefde, dat hij niet eerder de rust heeft om te sterven voordat die persoon aanwezig is.

Bron:Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven,door: Rene Vendeville Warme groet Jeltje

Angst in het dagelijks leven

Eenmaal ontwaakt uit de slaap, worden we geconfronteerd met de werkelijkheid. Een nieuwe dag breekt aan. Wat zal deze dag ons brengen? Deze onzekerheid kan uitgroeien tot angst en hoe we daarmee omgaan,is voor een groot deel bepalend voor hoe de dag zal verlopen. Omgaan met andere mensen kan eveneens een bron van angst zijn. Je kunt bijvoorbeeld niet opgewassen zijn tegen een bepaalde dominantie van een ander. Waarom ervaar je iemand als overheersend? Wat probeert deze persoon je te laten inzien? Sta open voor wat je voelt en wees niet bang. En of een ander je nou aardig vindt of niet, dit mag geen reden zijn om je mond te houden en je angstig te voelen.Weet waar je voor staat. Jij weet dit als geen ander. Ben je gevoelig of angstig voor een mening, besef dan dat je jezelf kwetsbaar maakt. Je geeft als het ware het heft uit handen. Stel, je bent kankerpatiënt en de arts vertelt je dat je na de operatie kankervrij bent, Echter, een kennis vertelt:'Mijn moeder was ook genezen,maar na jaren kwam het terug en uiteindelijk is ze daaraan overleden.' In hoeverre laat je je door zo'n uitspraak van de wijs brengen? Als je daar gevoelig voor bent, kan zo'n uitspraak heel hard aankomen en wordt je zelfvertrouwen aangetast. Je kunt de opmerking echter ook voor kennisgeving aannemen en vervolgens denken dat dit nog niet wil zeggen dat dit jou ook zal overkomen. Besef wel dat als je zo'n opmerking laat binnenkomen, hij ergens een plekje gaat zoeken in je systeem. Hier zie je het belang van loslaten, anders geef je de (negatieve) gedachtekracht de kans zijn gang te gaan.

Bron: Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven. René Vendeville Warme groet Jeltje

angst tijdens onze slaap (dromen)

Angst tijdens onze slaap (dromen) Ieder mens verwerkt 's nachts zijn emoties en in onze dromen passeren allerlei zaken de revue. Het onderbewustzijn maakt zich los van het bewustzijn. Natuurlijk gebeurt dit ook als je ziek bent. Dromen zijn er in vele varianten. Zo zal de èèn dromen dat hij geneest , terwijl de ander een operatie ziet, of erger nog, dat hij zichzelf ziet sterven. We kunnen badend in het zweet wakker worden uit zo'n droom,met een emotionele uitbarsting tot gevolg. Dromen kunnen een diepe indruk maken, en wel zo sterk, dat we soms niet eens meer willen slapen, uit angst dat de droom weer terugkomt. Het is goed om over je dromen na te denken als je wakker wordt. Kijk wat je ermee kunt in het dagelijkse leven: probeer de droom te analyseren en pik die elementen eruit die iets bij je losmaken. Besteed hier eens wat meer aandacht aan, door er bijvoorbeeld met iemand over te praten, professioneel of niet. Door je dromen onder woorden te brengen, krijg je meer zicht op je angsten en daarmee raak je ze vaak al voor de helft kwijt. Durf de dingen te benoemen! Je kunt natuurlijk ook je dromen opschrijven of verwerken in een tekening of schilderij.

Bron; Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven. Auteur; Renè Vendeville. Warme groet Jeltje

Angst/ René Vendeville

Angst Piet, Anita,Leo en Loes, die werden overvallen door ziekte, hadden allen dezelfde primaire reactie: ik wil blijven leven, hoe dan ook! We willen zo graag beter worden, voor ons gezin,voor onze collega's, maar vooral voor onszelf. Maar het is belangrijk te beseffen dat we sterk geremd kunnen worden tijdens het genezingsproces door één sluipmoordenaar: angst! Angst steekt vaak de kop op als we alleen zijn, zonder afleiding van anderen. We gaan piekeren, waardoor onze problemen nog groter lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Angst is om gek van te worden. Ook tijdens ziekte is angst vaak manifest aanwezig. Ze kan zelfs zo sterk zijn, dat we gaan geloven in datgene waar we bang voor zijn.Onze ergste dromen worden bewaarheid als we vasthouden aan onze angsten. Een self-fulfilling prophecy, of zoals anderen verklaren: gedachtekracht. Wees eens eerlijk, hoe vaak leven positieve mensen langer dan negatief ingestelde mensen? Angst kan zich op verschillende momenten uiten; tijdens onze slaap (in onze dromen), overdag in het dagelijkse leven en natuurlijk tijdens het stervensproces.

Bron; Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven. warme groet Jeltje

Angst

Angst De volgende stukjes gaan over angst. Geschreven door René Vendeville en komen uit zijn zeer mooie boek; Omarm het leven, gezond omgaan met ziekte en sterven. veel lees plezier.

Warme groet Jeltje

angst voor en ruimte voor het sterven

Onze inzet om de dood te willen overwinnen door hem te negeren en tegelijkertijd aan het leven hier een eeuwigheidswaarde te geven alsof het nooit voorbij gaat, is groots en meeslepend. Een inzet die maakt dat wij ons vasthouden, zo niet vastklampen, aan al datgene wat komt en gaat. En gek genoeg is het juist die ontkenning van onze tijdelijkheid die de haast veroorzaakt waarmee wij door ons leven heen rennen, van geboorte recht op onze dood af. Alsof het niet snel genoeg kan gaan.. Merkwaardige wezens zijn wij toch. Waarom zouden wij oud moeten worden omdat ons lichaam oud wordt? Mijn vrienden Salvijn en Sefic Can werden ruim in de negentig. Ik heb hen jonger zien worden in plaats van ouder. Ooit ontmoette ik Kathleen Raine in haar huis in Londen. Zij was al ver in de tachtig. Ik werd getroffen door de speelse jongheid die ze uitstraalde. Oud worden is niet per se van onze geest; het is ons lichaam dat oud wordt en sterft. Bij onze geboorte maande een bescheiden tik ons hier aan te komen en onze eerste adem te halen. Op het moment van onze dood geven we onze laatste adem. De levenscirkel hier is rond. In feite herhalen wij deze beweging tussen geboorte en dood bij elke ademhaling opnieuw. Elke dag opnieuw is er zodra we wakker worden de gelegenheid voor een eerste bewuste adem en kunnen we in de avond in ons bed bewust ademen tot de slaap ons meeneemt. Hoe meer wij ons daarvan bewust zijn en in dit bewustzijn opstaan, naar bed gaan, ademen, hoe meer wij ontwaken voor leven, voor ons leven, voor ons leven zoals het geleefd wil worden. Geboorte betekent evengoed sterven, als sterven geboren worden betekent. Bij de geboorte laten wij een veilige wereld los. Wat laten wij los bij ons sterven? Marcel Derkse

Warme groet Jeltje