Posts tonen met het label gedichten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedichten. Alle posts tonen

dinsdag 15 juli 2014

ga maar en laat los

'Ga maar en laat los' Ga maar, en laat los. Je leven hier op aarde is voltooid. Je hebt geleerd wat je hier leren mocht. Je hebt gegeven wat je van binnenuit te geven had. Nu mag je in vrede het nieuwe leven binnengaan. Ga maar, en laat los. Je hebt geleden en gestreden, je hebt gegeven en ontvangen, je hebt liefgehad en los- gelaten, je hebt de vreugde gekend en het verdriet. En door dat alles werd jij de mens die je geworden bent. Ga maar, en laat los. Je hebt een stille winst behaald op wat je hier, op aarde, te doorleven kreeg. Je bent gegroeid door stormen heen, je bent gerijpt – en wij, wij lazen de wijsheid die in jou rijpen mocht aan je ogen, aan je woorden af. Ga maar, en laat los. Je hebt niet voor niets geleefd en daarom zul je nu het Licht van de vrede zelf aanschouwen mogen. Je zult herschapen worden door de Liefde zelf, je zult je eindelijk thuis, geborgen weten. Ga maar en laat los.
~Hans Stolp

vrijdag 19 augustus 2011

Ik zie een mens

Ik zie een mens,
steen geworden
van verdriet.
Hij krimp ineen.
Hij rolt zich op.

Hij heeft geen ogen om te schreien,
geen mond om te huilen,
geen oren om het troosten te verstaan.
Hij is verstild tot steen.

En ik vroeg U, God:
Is zijn leven dan gedaan?
Toen hoorde ik uw stem, die zei:
wees gij zijn ogen en zijn oren,
de voeten waar hij op kan staan.

Leg uw handen op zijn versteende hoofd
En noem heel zacht zijn naam.
Dan zal hij weer leven gaan.

G.E. braehler




voorbij de vorm

Wat gek, je hebt geen lichaam meer;
ik kan nog steeds er niet aan wennen
dat het zo is en ik vraag je weer:
'hoe ik je moet herkennen

als je plotseling voor me staat
en je stralend aan mij toont,
thuis, in de winkels of op straat
en ik niet zie waarin je woont?'

Toch ben je voelbaar in alle vormen,
in al het zijnde om mij heen;
je overschrijdt dus alle normen
waarin je ooit aan mij verscheen.

Hoe goed moet ik nu leren kijken
diep in mijzelf, waarin jij leeft,
door recht te gaan en niet te wijken

voor wat het denken aan sluiers weeft
en mij belet naar jou te kijken
en niet ontvangt wat je aan mij geeft:

een hart zo vol van liefdelicht,
het leven dat zichzelf leeft,
stralend geluk, oneindig zicht.

Uit: Karel Wellinghoff
Diep vervuld, intieme gedichten voor de gestorven geliefde,Bonneville, 2005


vrijdag 29 juli 2011

ruimte om te leven

Aanpassingen in deze wereld, bv om erbij te mogen horen, verstikken de bezieling die je nodig hebt om je leven vitaal, vreugdevol en voluit te kunnen leven, in dankbaarheid voor elk gegeven moment en gereed elke dag te leven alsof het je laatste is.
Gereed zijn om te sterven betekent ruimte om te leven. En als dan op een onbekende dag je laatste dag gekomen is, zorg dan dat je niets meer hebt om mee te nemen dan liefde en niets anders achter te laten hebt dan liefde.

Marcel Derkse