dankbaarheid/ Hans Stolp afsluiting

Wij kunnen niet groot genoeg denken over de werkzaamheid van deze kracht. En dus ook niet groot genoeg over het belang van deze onvoorwaardelijke dankbaarheid. Vreemd is deze gedachte wel voor veel mensen; want dankbaarheid is niet iets wat in aardse verhoudingen erg in tel is. Maar voor de geestelijke wereld geldt dat het de stof is waaruit deze wereld is opgebouwd! U als leer zult begrijpen dat we gemakkelijk een heel boek alleen al aan dit thema, dankbaarheid, zouden kunnen wijden. Want dankbaarheid is niet iets, dat je door het lezen van een enkele pagina verwerft,maar waar je een heel leven over doet. Een leven van innerlijke strijd met al die donkere ego-gevoelens die ons in de weg staan om tot deze dankbaarheid te komen: angst,het gevoel tekort gekomen te zijn, miskenning, onzekerheid en ga zo maar door. Maar hoe meer we gaan beseffen, dat het verwerven van dankbaarheid niet alleen iets is dat we voor onszelf doen, maar dat elke stap vooruit op deze weg ook een geschenk is voor de geestelijke wereld, hoe meer wij daardoor de impuls en de bemoediging zullen ontvangen om steeds weer voort te gaan langs deze weg.

Warme groet Jeltje

dankbaarheid/ Hans Stolp deel 2

Het inspireren van gestorvenen. Het is dus geen geringe kracht die wij met onze dankbaarheid naar de ander toe in beweging brengen! Bovendien, ook als de ander al vanuit het Kamaloka de Lichtwereld is ingegaan, dan nog blijft onze dankbaarheid een geweldige inspirerende kracht voor de verdere weg van de ander door de geestelijke sferen heen . Om het eenvoudig, beeldend, te zeggen: onze dankbaarheid geeft de ander vleugels en stelt haar of hem tot ongehoorde dingen in staat. Zo begeesterend werkt de dankbaarheid die wij de ander toedragen! Maar wanneer we nadenken over onze dankbaarheid als een inspirerende kracht, mogen we beseffen dat deze niet alleen maar betrekking heeft op wat de ander ons tijdens zijn of haar leven op aarde gaf. Die persoonlijke dankbaarheid mag ingebed zijn in een totaalbesef van dankbaarheid: kan ik God dankbaar zijn voor alles wat ik in dit leven te doorleven kreeg en wat ik allemaal mocht meemaken? Kan ik Hem (Haar) dankbaar zijn voor werkelijk alle lotgevallen in mijn leven, de donkere en de lichte, de vrolijke en de verdrietige, de eenzame en gelukkige ervaringen? Kan ik God dankbaar zijn voor de hoogten en diepten van mijn leven? Alweer: het is geen gemakkelijke vraag die wij hier voorgelegd krijgen; het is een vraag waarop wij het antwoord ook niet zomaar ineens kunnen geven. Dat antwoord kan pas rijpen na een jarenlange worsteling met onszelf en met de pijn en de teleurstelling van het leven.Maar als wij uiteindelijk rijpen tot deze onvoorwaardelijke en totale dankbaarheid, dan wordt dat een geestelijke kracht die al onze geliefden’ aan de overkant’ bereikt en inspireert. En die zo, door hen heen, tot een inspirerende kracht wordt voor heel de geestelijke wereld Wordt vervolgd

Warme groet Jeltje

Dankbaarheid/ Hans Stolp deel 1

Het eerste geschenk is onze dankbaarheid. De uiteindelijke vraag die begint op te lichten aan het einde van het bezinningsproces dat begint na het overgaan van een geliefde, is deze: kan ik werkelijk dankbaar zijn voor de rol die de overgegane in mijn leven gespeeld heeft? Kan ik haar of hem dankbaar zijn voo alles wat hij of zij mij te doorleven gaf ? dat betekent dus ook dankbaarheid voor alle moeilijke of pijnlijke ervaringen waarin ik door de ander getrokken werd. Nu is dankbaarheid voor mooie en fijne ervaringen niet moeilijk: zo’n dankbaarheid welt a.h.w. vanzelf in ons hart op. Maar dankbaarheid voor pijnlijke ervaringen is niet vanzelfsprekend. Bitterheid of wrok liggen dan meer voor de hand. En toch gaat het erom dat wij leren inzien dat wij op de een of andere manier die moeilijke en pijnlijke ervaringen nodig hadden- omdat wij anders immers niet zouden zijn uitgegroeid tot de mens die wij nu geworden zijn. Als wij de bitterheid of de wrok te boven komen zijn en oog gekregen hebben voor wat wij dwars door die pijnlijke ervaringen heen mochten leren, dan kan er langzamerhand dankbaarheid groeien, ook voor die hardhandige lessen die wij kennelijk nodig hadden om tot inzicht te komen, Wanneer deze dankbaarheid stap voor stap in ons groeit, wordt dankbaarheid een geestelijke kracht die regelrecht vanuit ons hart naar de ander toestroomt en deze een geweldige impuls geeft bij haar of zijn bezinningsproces in het Kamaloka. Het zal hem of haar zeker helpen om ook zelf, dwars door de teleurstelling heen, toe te groeien naar dankbaarheid. En waar alleen nog maar dankbaarheid is, daar groet de vrede met het voltooide en afgesloten aardse leven en kan dat leven daardoor worden los gelaten. Wordt vervolgd

Warme groet Jeltje