Posts tonen met het label geboorte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geboorte. Alle posts tonen

vrijdag 21 september 2012

tegendeel

Als je door een bos loopt dat niet door de mens getemd is en dat met rust gelaten wordt, zie je het niet alleen krioelen van leven maar zie je bij elke stap ook omgevallen bomen en rottende boomstronken, rottend blad en composterend materiaal. Overal waar je kijkt zie je leven en dood. Maar bij nadere inspectie ontdek je dat de rottende boomstronk en de rottende bladeren niet alleen nieuw leven schenken maar zelf vol leven zijn. Er zijn micro-organismen aan het werk. Moleculen herschikken zich. De dood is dus nergens te vinden. Er is alleen een metamorfose van levensvormen. Wat kun je daarvan leren? De dood is niet het tegendeel van het leven. Het leven heeft geen tegendeel. Het tegendeel van de dood is de geboorte. Leven is eeuwig. Uit: De Stilte Spreekt Eckhart Tolle

zaterdag 12 mei 2012

Drempel. Hans Stolp

"Drempel" Mijn God, als ik op de drempel sta en alles achterlaat wat mij op aarde dierbaar is, geef mij het uitzicht op Uw Licht en raak mij met Uw Liefde aan; zodat ik gelokt, verwarmd, vervuld durf verder gaan. Als ik moe op de drempel sta, achter mij de aard een het leven dat ik leefde, en vóór mij, onbekend, onzichtbaar, het leven dat mij wacht: wees Zelf mijn gids en neem mij bij de hand. Als ik op de drempel sta, mijn God, laat ik dan in Uw Hand mijn hand leggen mogen. Dan zal mijn dood geboorte zijn.
Hans Stolp

zondag 15 januari 2012

Blijven we verbonden?

Waar is degene waar we mee verbonden zijn gebleven als hij/zij sterft?

Er komen veel vragen op u af, is het niet?
Waar is de ander nu? Is er leven na de dood, en zo ja, hoe ziet dat er dan uit?
Is de verbinding tussen mij en de ander nu definitief verbroken?
Of is er nog een vorm van contact en een verbinding in liefde mogelijk?

De dood wordt gezien als een geboorte, als het begin van een nieuw leven in de geestelijke wereld. Op die reis door de geestelijke wereld blijft de relatie van de overgegane bestaan.
Die relatie wordt gesteund en gedragen door de liefde die haar of hem vanaf de aarde wordt toe gedragen.
Zij kan echter ook gehinderd worden door de onmacht, de woede of het niet loslatende verdriet van hen die achterblijven.
De overgegane zal dit kunnen voelen, is uw verdriet heel veel, gedachten ook, dan zal de overgegane zich bezwaard voelen om hoger te gaan, en zal proberen om door gedachten en gevoel u troostend bij te blijven, u trekt de overgegane naar beneden, ze voelen zich schuldig.
En kunnen niet eerder verder dan wanneer u het verdriet heeft kunnen loslaten.

Het is ook daarom dat ik schreef; is alles gezegd, is alles uitgesproken, zodat er alleen liefde over blijft, geen woede, geen wrok enz.
Liefde laat vrij, vrij om hoger te gaan, te groeien.
Verdriet daar in tegen is egoïstish.
Natuurlijk zal er eerst verdriet zijn, maar blijf daar niet in hangen uit gemis.
Haar/ zijn taak is gedaan hier op aarde.

Zo kun je dus toch invloed uitoefen op die tocht van hen die in het hiernamaals verblijven.
Omgekeerd hebben de degenen die na de stoffelijke dood in de geestelijke wereld verblijven grote invloed op de weg die wij mensen hier op aarde gaan.

Warme groet Jeltje