Falling through time'.

warme groet

Nog een conflict?

"Er komt een dag dat je de aarde zult verlaten. Dan is het belangrijk dat je je in harmonie voelt met alle schepselen op het moment van vertrek. Als er nog een conflict bestaat met bepaalde mensen, laat dan deze situatie niet voortduren, probeer je ook met hen te verzoenen, anders wordt dit in jou als een te betalen schuld opgetekend. En wacht niet tot het laatste moment. Je zult zeggen dat er personen zijn die je nooit meer kunt terugzien en dat anderen nooit zullen aanvaarden om vrede met je te sluiten. Laten we dat aannemen… Maar door de gedachte kun je deze mensen opzoeken en in je hart, in je ziel kun je je met hen verzoenen. Zelfs als de dood nadert en je niet veel meer kunt doen, heb je nog de mogelijkheid gevoelens van liefde, van welwillendheid te ervaren ten opzichte van heel de schepping, van de mensen in je omgeving, van hen die je hebt gekend. Degene die liefheeft, is meester over de dood." Omraam Mikhaël Aïvanhov

warme groet Jeltje

ga maar en laat los

'Ga maar en laat los' Ga maar, en laat los. Je leven hier op aarde is voltooid. Je hebt geleerd wat je hier leren mocht. Je hebt gegeven wat je van binnenuit te geven had. Nu mag je in vrede het nieuwe leven binnengaan. Ga maar, en laat los. Je hebt geleden en gestreden, je hebt gegeven en ontvangen, je hebt liefgehad en los- gelaten, je hebt de vreugde gekend en het verdriet. En door dat alles werd jij de mens die je geworden bent. Ga maar, en laat los. Je hebt een stille winst behaald op wat je hier, op aarde, te doorleven kreeg. Je bent gegroeid door stormen heen, je bent gerijpt – en wij, wij lazen de wijsheid die in jou rijpen mocht aan je ogen, aan je woorden af. Ga maar, en laat los. Je hebt niet voor niets geleefd en daarom zul je nu het Licht van de vrede zelf aanschouwen mogen. Je zult herschapen worden door de Liefde zelf, je zult je eindelijk thuis, geborgen weten. Ga maar en laat los.

~Hans Stolp

Wat gebeurt er als je dood gaat? (symposium)

warme groet Jeltje

wat gebeurt er als je dood gaat?

'Wat gebeurt er als je doodgaat?' In dit boek beschrijf ik de reis die de gestorvene maakt: eerst door de etherische wereld gedurende de eerste drie dagen na de dood, vervolgens door de astrale wereld om dan uiteindelijk de Lichtwereld binnen te gaan. Bovendien vertel ik over de drie grote geschenken die de gestorvene direct na de dood in de etherische wereld ontvangt. ~Hans Stolp. Boekbespreking: 'Wat gebeurt er als je doodgaat?' Hans Stolp De reis stap voor stap beschreven. Als iemand sterft, ziet hij zijn lichaam wegglijden. Anders dan de achterblijvenden denken, is dit een moment van diepe vreugde: de gestorvene ervaart nu dat de geest sterker is dan de materie en dat hij leeft, ook al is zijn lichaam hem ontvallen. Bij het sterven wordt hij bijgestaan door gestorven geliefden en engelen. Daarna volgt het levenspanorama, de reis door de astrale wereld en de intrede in de zeven sferen van de lichtwereld. *De eerste druk verscheen met Pasen 2013 en de vierde druk is december 2013 uitgegeven! Op bol.com verscheen een review waar ik erg blij mee was: 'Dit is werkelijk een kostbaar boekje! Nog nooit zo helder is de oeroude, esoterische wetenschap over het leven na de dood in een notendop op het papier gezet. In een onopgesmukte stijl en langs een consistente hoofdlijn schets Hans Stolp de reis die onze geliefde gestorvenen maken door de zielenwereld en door de wereld van de geest. De continuïteit van het bewustzijn is niet eerder zo bevattelijk weergegeven als in dit mooie, kleine werkje. Hopelijk zal ooit net als taal en rekenen iedereen de diepe kennis uit dit boekje al op jonge leeftijd kunnen meekrijgen op school of via de opvoeding! Wil je na dit boekje meer weten over de reis van de gestorvenen dan helpt de prima notenlijst je gauw op weg. Beste Hans Stolp, hartelijk dank voor dit juweeltje!" Een betere aanbeveling kan ik mij niet wensen. Hans Stolp

(Bron: de site van Hans Stolp) (Bron: bol.com)Warme groet Jeltje

krachtvelden als tirannen 4 (afsluiting)

Ongewild, niet eens bewust, kunnen we onze naasten verdringen. Het leven en laten leven krijgt hier een veel diepere betekenis. Verdringen wij de naasten dan hebben we in werkelijkheid een hoge dunk van onszelf en een mindere dunk van de naasten. Wie durft te oordelen? Superioriteit veronderstelt inferioriteit. Maar wie oordeelt? Superieur is datgene dat sterk, energievol, maar daardoor helpend is. Helpend zonder een gericht doel, eenvoudig door te zijn. WILLEN helpen is irritant, helpen uit spontaniteit, uit innerlijke drang, zonder opdringerig te zijn, is een kwestie van de levensveld-kwaliteit. Hoe meer begrepen ervaringen we hebben des te toleranter, vergevensgezinder, en vooral, des te bewuster we kunnen ZIJN. Het "zijn" is in overeenstemming met de kwaliteit en de voltage van ons levenveld. Iemand, die het gevoel heeft dat hij niet meer IS, bezit veel te weinig voltage in zijn levensveld. Niet voor niets klampen dezulken zich bewust, dan wel onbewust, aan een sterk levensveld vast. Een grote persoonlijkheid behoeft helemaal niet egocentrischte zijn, integendeel, hij kan de uitkomst zijn voor velen, en als hij zich bewust daarvan is, dan gaat het er maar om: wat doet hij met zijn kracht en macht? Er is macht in de wereld, macht is energie, maar welk gebruik wordt daarvan gemaakt, dat is de kwestie. De onsterfelijke macht ligt in de kwaliteit en de kracht van ons levensveld, waaruit we kunnen existeren, waaruit we individueel worden, waaruit we dus die noodzakelijke wisselwerking tussen grote en kleine Archaeus tot stand brengen, of tussen kosmos en mens, schepper en ziel. Hier is geen sprake van enige geloofsovertuiging, maar van de voorwaarde tot "zijn". De krachtigste wint, het individu blijft existeren; en het gaat er om dat dezulken wijs zijn, dan zal alles ten goede veranderen. Eerste opgave is: energie bijladen door de goede wisselwerking; tweede opgave is: energie uitstralen, anderen bijladen, anderen ver"lichten" dan komt de levensopdracht vanzelf: het zijn om, in diepste wezen, als ego, niet te zijn. Dat is een mysterie, dat de practiserenden volkomen begrijpen en onderschrijven. Het doel ligt in de ver-andering en de op-lossing, via de ont-wikkeling. En voor dit alles is energie nodig. Slechts de duisternis begrijpt dit niet, want het heeft het Licht nooit gegrepen. Dat is een waarschuwing voor hen die MENEN duister te zijn, hoewel het licht alomtegenwoordig is. Wordt deemoedig en laat het Licht binnentreden. Dat is de enige mogelijkheid. Het krachtigste levensveld regeert, moge die kracht ten goede zijn. Het zijn altijd de sterken die beslissen, ten voordele of ten nadele van de zwakken. Daarom richt zich elk wijs woord tot de sterken. Of tot de discipelen, die energie omzetten in materie en omgekeerd.

Bron; Henk en Mia Leene. warme groet Jeltje

krachtvelden als tirannen 3

Een levensopdracht heeft waarde, indien we b.v. onze medemensen door onszelf bemoedigen, verblijden, verlichten. We spreken zo dikwijls over hypnose, als een soms vervelend verschijnsel; hypnose is echter een gerichte energie, die we eigenlijk doorlopend, onbewust, ondergaan. Het sterkste leidt ons. We stellen ons dagelijks bloot aan levensvelden, en zwakke, ziekelijke velden kunnen dit ondergaan als storend, als ze weten dat ze zwak zijn. Gedachtenkracht kan alles en iedereen bereiken, onverschillig waar het doel zich bevindt, de beeltenis daarvoor is al genoeg. Neem iets in gedachten en onderga de invloed daarvan, hoe kunnen onvergetelijke beelden ons niet beïnvloeden? Een beeld dat je bijblijft, kan een doorlopend inspiratie-, dan wel depressie-bron zijn. Zo ook mensen: hun beeltenissen, hun herinneringen kunnen ons op- dan wel ontladen. Elke paranormale genezer weet dat patiënten die aan hem denken zijn energie aftappen. Zich daartegen wapenen is noodzakelijk. Maar mensen onderling doen dit dagelijks met elkaar. We kunnen voor elkander een hel scheppen; we kunnen ongewild in een hel leven; we kunnen geboren worden met een hels veld om ons heen, en al is het onze opdracht uit zulk een hel te ontsnappen, het is een moeilijke opgave, hoewel ieder daar zijn kwaliteiten bij ontvangt. Elke gedachte, elk woord worden in ons opgetekend en er is niets waarvoor we geen verantwoording moeten afleggen. We wissen zelf uit en we tekenen zelf op. Dit is een dagelijkse levenshandeling. Hetgeen we begrijpen en uitdragen wist beroerde dingen uit, kan ook goede dingen uitwissen. Het goede verandert het kwade en omgekeerd; het kan het zozeer veranderen dat het oplost en plaatsmaakt voor iets totaal anders, want ledigheid, vernietiging, zijn er niet. Als ik een beter mens wil worden, moet ik, van onderen op, veranderingen aanbrengen, hetgeen ik al doe door gedachtenkracht, maar opgelegde gedachten hebben geen uitwerking, zoals bewezen is, slechts spontane, vanzelfsprekende gedachten hebben uitwerking. Automatisme verandert niets, bezieling, inspiratie veranderen. Bezield zijn van vertrouwen verandert een zieke in een gezonde b.v., of een wanhopige in een hopende. Niettemin, als ons dit niet lukt is er iets anders dat er tussen staat, iets dat sterker is: ons eigenbelang, onze eerzucht, onze egocentrische doelstellingen? Alles wat spontaniteit tegen houdt is sterker dan die spontaniteit, het is een barricade, die opgeworpen is door de wil, of door de plicht, of door de egocentriciteit. Iedereen heeft een levensstimulans, wordt ergens door geleefd, nietwaar? Er is in ons allen een drang die ons tot existentie drijft: en waaruit bestaat die drang? Het doel in het leven is nooit statisch, het is beweeglijk, omdat het onderhevig is aan ontwikkeling. Binnen de natuur, evenals binnen de geest, is het doel: leren en veranderen. Iemand die nooit verandert heeft een barricade opgeworpen tussen zichzelf en de ont-wikkeling, het doel. Zonder ont-wikkeling vaart niemand wel. Spontaniteit kan zich ontwikkelen, loswikkelen uit de dwang die we zelf opgeroepen, dan wel geaccepteerd hebben. Er is geen drang dan innerlijke drang en dat komt spontaan op. Als je ergens toe gedrongen wordt, is dat heel iets anders dan dat je ergens toe gedwongen wordt. Het is ideaal dat de geïnspireerde mens, bezield van belangeloze liefde, onbereikbaar wordt voor de levensvelden der dommen en egocentrici; een sterk, hoog, levensveld neutraliseert een laag, lichtloos veld. Maar om iets te neutraliseren moet er wel een omzettings-energie aanwezig zijn en die energie kan op een goed moment uitgeput raken. Daarom trekken menslievende, dienstbare, goedbedoelende mensen, ook in hun beroep, zich soms terug; daarom hebben ze soms lange vakanties of andere bijladings-methoden nodig, omdat ze uitgeput raken, energie gaan ontberen. Velen zijn zich er niet van bewust dat sommige beroepen niets anders doen dan energievelden van anderen bijladen, dan wel omzetten. Vandaar sommige ziekte-verschijnselen bij bepaalde beroepen, zeker dat van huisvrouw en huismoeder, die doorlopend in het gezin een harmonie moet bewerken tussen soms tegengestelde levensvelden. Bijladen wordt dan een urgentie; wie dat niet doet gaat ten onder, d.w.z. krijgt bepaalde verschijnselen in het lichaam of in emoties en geest, die hem het existeren onmogelijk maken. Het "heb uw naaste lief als uzelf" is een urgentieregel binnen de natuur; de wisselwerking in sympathie houdt de schepping in stand. Vijandschap provoceert, tapt af, doet een beroep op het energiebestand. Maar niemand kan op bevel een naaste liefhebben. Heeft liefde echter geen talloze facetten? Kunnen we - ieder voor zich - die liefde niet op een andere manier uiten? Als er maar een warmtegolf van mens tot mens gaat. Daar ontbreekt het echter nog grandioos aan. We kunnen, door wantrouwen, teleurstelling, deze wisselwerking negeren, ons isoleren. Isolatie is een tegennatuurlijke levensinstelling; niets in de natuur is geïsoleerd, de isolatie zuigt energie af en waar laden we dan op? Paracelsus sprak over de grote en de kleine Archaeus, waarbij de laatste doorlopend in de omarming van de eerste moest vertoeven. Met wie of wat wisselen wij energie uit? Dat wat we liefhebben of mogen laadt bij, dat wat we haten zuigt op. Onnodig te zeggen dat zwakke energievelden beter geen provocaties of ontladers om zich heen kunnen hebben. Religies, leringen, studies, werkkringen, beeltenissen, woorden, alles kan op- dan wel ontladen. De beste maatstaf is: wat voor indruk maakt het op je. Niet of je er een egocentrisch nut van zou kunnen hebben, of je er succes dan wel rijkdom door kan verkrijgen, maar wat doet het je innerlijk? Geeft het je vrede, een gelukkig gevoel of voel je je bijgeladen, dat is belangrijk. Elke uitwisseling met mensen kan dit oproepen, ook met het werk of met de omgeving. Levensvelden kunnen ons drukken, sterke levensvelden kunnen ons in het nauw drijven of opladen, het ligt eraan welke intentie in dat levensveld aanwezig is. Egocentrische concentraties kunnen iemand doodnerveus of vermoeid maken. Druk ontstaat door oppressie, onderdrukking, benauwdheid.

Bron; Henk en Mia Leene (wordt vervolgd Warme groet Jeltje