time

Als tijd niet meer bestaat

Het volgende gedicht wilde ik graag met u delen. Nu tijd niet meer bestaat, alles rond is zoals het gaat, legt de moeder haar spiegel neer, en strijkt haar gezicht glad, zo schoon zo ongeplooid, en van alle strijd ontdooid, gelijk een pasgeborene, en zonder het verlorene, alleen de winst van dit aards bestaan, zo laat zij zich nu gaan, en geeft zich over aan al wat is, voorbij de angst, verlies en pijn, kunnen zij nu beiden zijn, een gesmolten hart vervuld, een leven rond en ingevuld, Jannette Lamme.

warme groet Jeltje

ARTSEN BEHANDELEN VAAK TE LANG

Bijna twee op de artsen drie zeggen dat ze ernstig zieke patiënten vaak langer behandelen dan wenselijk is. Volgens hen is intensieve medische zorg in de laatste levensfase vaak in strijd met het welzijn van patiënten. Dat meldt het vaktijdschrift; Medisch Contact op basis van een enquête onder leden van de artsenorganisatie KNMG. Artsen behandelen patiënten zo lang omdat ze daar van nature toe geneigd zijn, denken de meeste respondenten. Ook dringen patiënten en familie vaak bij de artsen aan op een langere behandeling. Driekwart van de artsen zegt dat de mening van de patiënt de doorslag geeft bij de beslissing om al dan niet door te behandelen Bron: NOS ( 30 mei 2012)

Mamma

Arme mama, die dood was. Ze was in lucht veranderd en misschien met de wolken weggewaaid. Of ze was met onzichtbare engelenvleugels naar de zevende hemel gevlogen. Want daar had hij over gehoord. Daar woonden God en de Heilige Geest. De Heilige Geest was de adem van God, of anders een soort doorzichtig dier, dat in Gods rechterhand zat. De engelen lagen te rusten op de wolken waarmee ze naar alle hemelen op de hele wereld vlogen. Uit: Unni Lindell - De rouwmantel

Dank aan:http://www.spirituelevrienden.nl/

Intimiteit bij het sterven.

Lieve lezer, Onlangs mocht ik het boekje ontvangen: Het jaar dat mijn vader stierf van Leo Fijen. Dit is een bijzondere en ontroerende briefwisseling met Anselm Grün. Een aanrader om te lezen. Hier van een stukje, een stukje dat gaat over het moment dat Leo een boekje krijgt over een oude professor en de lessen van het leven. En dit schrijft aan Anselm. Waarin voor mij veel herkenning , zowel bij het sterven van mijn vader als wel bij mijn moeder. Citaat: In dit mooie boekje over de oude professor en de lessen van het leven kwam ik zoveel boeiende zinnen tegen dat ik steeds meer begon te begrijpen van het sterven van mijn vader. Ik las dat de sportjournalist zijn zieke professor voor de eerste keer optilde en vasthield. De Journalist had er geen woorden voor, maar hij voelde wel dat hij in het verschrompelde lijf de kiemen van de dood had gevoeld. Ik vond dat zo herkenbaar.Ik was en ben helemaal geen held in het verzorgen van zieken, maar ik ben tot op de dag van vandaag dankbaar dat ik mijn vader heb opgetild en zijn aangetaste lichaam heb gevoeld. Ik heb daardoor de dood in mijn handen gevoeld en met mijn armen gedragen. En ik had er op dat moment daardoor vrede mee dat hij zou sterven. Ik wenste en bad hem die dood zelfs toe. Het was makkelijker de dood te aanvaarden omdat ik het afsterven letterlijk gevoeld heb. Eindeloos heb ik zijn koude voeten, zijn witte neus en zijn gevoelloze vingers gestreeld. Ik streelde de dood, ik wist in al mijn vezels dat het einde niet ver weg kon zijn. Ik heb dagen in de nabijheid van de naderende dood gezeten. Mijn vader had me gevraagd bij hem te blijven, de resterende tijd met elkaar te delen. Ik heb toen geleerd dat al die uren en dagen de deur naar de intimiteit wagenwijd openzetten. Mijn vader kreeg tijd om afscheid te nemen en die tijd gaf de ruimte om intiemer dan ooit met elkaar te worden. Ik had mijn vader mijn vader nog nooit door de haren gestreeld, ik had nog niet eerder zijn lichaam gestreeld, ik deed het nu allemaal alsof elke beweging en elke intimiteit de laatsten konden zijn. Ik genoot ervan dat ik het kon doen en ik wilde hem de veiligheid en geborgenheid geven die geen woorden meer nodig hebben. Soms dacht ik dat hij het voelde. Er was zelfs èèn moment dat hij me dat duidelijk maakte. De laatste nacht voor zijn sterven leek hij weer uit zijn slaap te ontwaken. Hij kwam omhoog vanuit zijn kussen, opende zijn ogen en keek me seconde lang aan. Dat was ons afscheid, zonder woorden. Einde citaat. Warme groet Jeltje

Liefde wordt niet vernietigd.

dierbare lezer, Liefde wordt niet vernietigd door de dood. Ook onze liefde, de liefde tussen vader en zoon, tussen man en vrouw, tussen kinderen en ouders is sterker dan de dood. Wens u dan ook toe, dat u, als u daar voor mocht komen te staan,welke dierbare dan ook, dat u de engel van oplettendheid toe laat, dat u ieder woord, ieder gebaar zult en mag waarnemen. Dat u de ontmoetingen op nieuwe wijze mag beleven en dat u de woorden spreekt, die u misschien al heel lang had willen zeggen, maar steeds om een bepaalde redenen hebt onderdrukt. Het is werkelijk van groot belang, voor de stervende en voor u dat alles uit gesproken is. Zodat liefde wordt achter gelaten als wel mee gegeven. Heb de moed, durf te delen. Warme groet Jeltje

Begraafplaats Tuplice/ Polen

Deze foto kreeg ik van een kennis die kort geleden naar Polen was geweest. Een impressie van de begraafplaats in het stadje Tuplice