leven in het Licht, Hans Stolp.

Jij, die leeft in het licht, ik weet: je dood was een geboorte. Jouw leven was voltooid, je had geleerd wat je hier leren moest en daarom ging je heen, terug naar het stralende licht vanwaar je eens gekomen was. Jouw dood: een geboorte in het licht. Ik zend jou al mijn liefde, ik denk aan jou hoe mooi, hoe lief je wel kon zijn. Voel mijn dankbaarheid om alles wat je mij gegeven hebt. Ik weet: je bent gelukkig daar, je wordt er een lichtend licht. Moge God je zegenen op jouw weg! En straks, dan zie ik jou terug, als jij me opwacht bij de grens. Want Liefde, sterker dan de dood, blijft ons verbinden, nu en straks. Dat God jou zijn liefde brengt! ~Hans Stolp

When I die, RUMI

When I die, when my coffin is being taken out You must never think I am missing this world. Don't shed any tears, don't lament or feel sorry. I'm not falling into a monster's abyss. When you see my corpse is being carried, Don't cry for my leaving. I'm not leaving, I'm arriving at eternal love. When you leave me in the grave, don't say goodbye. Remember a grave is only a curtain for the paradise behind. You'll only see me descending into a grave, now watch me rise. How can there be an end? When the sun sets Or the moon goes down, it looks like the end, It seems like a sunset, but in reality it is a dawn. When the grave locks you up, that is when your soul is freed. Have you ever seen a seed fallen to earth not rise with a new life? Why should you doubt the rise of a seed named human?. . . When for the last time you close your mouth, Your words and soul will belong to the world of no place, no time. Rumi

warme groet Jeltje

sterven voor het sterven, Paul ferrini.

STERVEN VOOR HET STERVEN Ik heb gezegd dat je het koninkrijk der hemelen pas kunt binnentreden als je sterft en herboren wordt. Niemand komt hier naar de aarde zonder te lijden onder de pijn van het verlies. Elke identiteit die je aanneemt wordt je als de tijd daar is weer ontnomen. Iedereen van wie je houdt, gaat dood. Dat is slechts een kwestie van tijd. En het is slechts een kwestie van tijd voordat ook jij je lichaam en de wereld achter je laat. Paul Ferrini Ja, het ego moet sterven, alles waar het ego vol mee zit moet sterven pas dan kan het ware Koninkrijk in jou opstaan. Dat Koninkrijk is Eeuwig en kun je nooit meer kwijtraken als die Opstanding plaatsgevonden heeft. En de laatste kolom hieronder: Elke gewijde leer spoort je aan je niet te hechten aan wereldse zaken, omdat die niet blijvend zijn. Toch raak je er desondanks aan gehecht. Dat hoort bij het ontwaken, bij het bewustwordingsproces: gehecht raken en loslaten, in je armen sluiten en loslaten. Zo verdiept de liefde zich en ontstaat er wijsheid. Je zult in de loop van je leven vaak een kleine dood sterven. Je zult vele keren de armen die je ooit getroost hebben, los moeten laten en alleen een onzekere toekomst tegemoet gaan. Elke keer dat dat het geval is, komen je angsten omhoog en moet je daardoorheen. Paul Ferrini Helemaal waar, erdoorheen gaan daar gaat het om, dat is zo kostbaar, want zo kun je diamant in jezelf vrijmaken je Essentie, zo mag waarlijk een doorleefd begrip vrijkomen over alles dat is. Ja, zo kan de Liefde op aarde komen die niet van de aarde is. lieve warme groet Kagib

Warme groet. Met dank aan Karel Gibbels

Het lichaam, Paul Ferrini.

HET LICHAAM Het is zowel een voorrecht als een uitdaging om in een lichaam te verkeren. Dankzij de kansen die het lichaam je geeft, leer je heel veel lessen. Toch moet je niet vergeten dat alles wat het lichaam voor je doen kan, ooit ongedaan gemaakt wordt. De geneugten van eten, drinken, seks, slaap, vermaak, wat hebben die nog te betekenen als het lichaam er niet meer is? Je lichaam aanbidden is even nutteloos als het met minachting behandelen. Het lichaam is een middel. Het is een vervoermiddel waarmee je ervaringen kunt opdoen. Het heeft een doel. Het is een leermiddel. Spring er alsjeblieft niet respectloos of achteloos mee om. Maak het alsjeblieft niet tot een god die je aanbidt. Maak het niet belangrijker of onbelangrijker dan het is. Als je van je lichaam geniet en ervoor zorgt, kan het je beter van dienst zijn. Maar geen enkel lichaam is perfect. Elk lichaam gaat op den duur ten onder. Lichamen zijn niet bedoeld om eeuwig mee te gaan. Je staat niet voor de uitdaging om eeuwig te leven in je stoffelijke lichaam. Je uitdaging is dat je je aan je bestaan overgeeft, opdat het zich mag verheffen en door genade geleid mag worden. Dán wordt je een instrument voor de verlossing, voor jezelf en voor anderen. Paul Ferrini

warme groet Jeltje

als je gaat sterven, Hans Stolp

Als je gaat sterven Als je gaat sterven, kijk dan terug op het leven dat achter je ligt. Herinner je de momenten waarin je een stille hulp voelde en waarin je ervaren mocht dat je geleid en gedragen werd. Ook nu zul je die stille kracht mogen ervaren: zij draagt je straks vol liefde, zacht en teder, het nieuwe leven binnen. Als je gaat sterven, wees dan niet bang voor al die gevoelens die in jezelf naar boven komen en durf ze uit te spreken. Je ziel wil zich immers van oude ballast bevrijden om zich voor te bereiden op de grote reis die spoedig gaat beginnen. Als je gaat sterven, kijk dan met dankbaarheid terug op alles wat je aan het leven leren mocht. Volmaakt was je niet, en natuurlijk maakte je vele fouten. Maar het enige dat nu telt is wat je van dat alles geleerd hebt en of je een beetje milder, een beetje liefdevoller geworden bent. Veroordeel jezelf niet, maar wees dankbaar dat je groeien mocht aan het leven. Als je gaat sterven, laat al het donker los en hul je in het gewaad van de liefde. De liefde is jouw gids, zij draagt je straks naar huis en zij beschermt je onderweg. Vertrouw je toe aan de liefde, zoek naar de bron ervan in je hart en hul je in haar warmte. Als je gaat sterven, verheug je dan op de ontmoeting met al degenen die jou zijn voorgegaan en je opwachten bij de grens. Verheug je op de ontmoeting met je engel die je nu van aangezicht tot aangezicht zult mogen zien. Verheug je op Boeddha, op Christus of wie jou ook maar lief en dierbaar is: zij wachten je vol liefde op. En als je gaat sterven, weet dan dat onze liefde met je meegaat. Want liefde kent geen begrenzing, zij is eeuwig en overal. Daarom blijven wij met jou in liefde verbonden, ook als jij op weg gaat en wij hier achterblijven. Als je gaat sterven, voel dan de liefde die je draagt. Vertrouw je aan haar toe en laat je door haar leiden. Want alleen zij, en zij alleen, is een betrouwbare gids. Hans Stolp "The Angel of Death" Evelin de Morgan

Op de grens; Hans Stolp.

'Op de grens van leven en dood' Kinderen weten het nog, onbewust: dat de dood geen einde is, maar een overgang naar de wereld van God. Zij spreken daarover in hun eigen taal: “Straks, als ik een engel ben” of: ‘Als ik straks bij oma ben”. Ook kinderen die niet gelovig werden opgevoed, dragen dat onbewuste weten met zich mee en vertellen daarover in de taal van het symbool. Mensen die een BDE (bijna-dood-ervaring) kregen, weten het ook: de dood is geen einde, alleen maar de overgang naar een wereld van Licht. Zij hebben die wereld zelf mogen zien, en daarom hebben zij hun angst voor de dood voorgoed verloren. Andere mensen vertellen dat zij hun geliefde hebben gezien na het overlijden: plotseling stond hij of zij zo maar in de kamer, vaak in een stralend licht. Al deze ervaringen plaatsen ons opnieuw voor de vraag: wat is de dood eigenlijk, wat gebeurt er als wij sterven? De oude, spirituele christelijke traditie heeft een duidelijk antwoord op die vraag en beschrijft de reis waaraan de stervende begint als een reis in zeven stappen. Die reis begint bij het sterven, en eindigt bij onze intrede in de stralende Lichtwereld. In onze tijd begint deze oude, spirituele kennis velen van ons weer te inspireren en te helpen bij het zoeken naar ons eigen antwoord op die grote levensvragen van leven en dood. De zeven stappen naar de Lichtwereld: Wat gebeurt er als een mens sterft? Wat is de weg die dan begint, een weg die de gestorvene door de verschillende geestelijke werelden tot in de Lichtwereld brengt? De oude christelijke traditie vertelt, dat de gestorvene zeven stappen zet op die weg en elke stap brengt zijn eigen opgaven én geschenken met zich mee. 1. Het uitzicht op de overkant. 2. Het verbreken van het zilveren koord. 3. De eerste terugblik op het zojuist voltooide leven. 4. De doorgang door het Kamaloka of vagevuur. 5. Het opstellen van een levensplan voor het volgende leven. 6. De intrede in de Lichtwereld. 7. Leven en werken in de Lichtwereld. Bezinning op de reis die onze gestorven geliefden maken – en die wij ook zelf eens zullen gaan maken -, kan ons troost geven en kan ons helpen om de blijvende verbinding met de gestorvenen te ervaren. Daarbij is het zo, dat wij onze geliefde gestorvenen kunnen helpen en bijstaan op hun reis: zij hebben ook daar onze liefde en hulp nodig. En omgekeerd zullen onze geliefden vanuit hun nieuwe leven aan ‘de overkant’ ook ons bijstaan bij onze weg door dit leven op aarde. Het is boeiend om te zien, dat wat de oude spirituele christelijke traditie vertelt, ook verteld wordt door andere tradities, zij het met andere woorden en benamingen. Maar in grote lijnen gezien blijkt het inzicht in het ‘leven voorbij de dood’ universeel te zijn.` Hans Stolp

dansen met herinneringen.

Dansen met Herinneringen John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet? Dansen met Herinneringen is de roman die ik schreef voor mijn vader, om hem te helpen bij het verwerken van het verlies van mijn moeder. In dit boek stuur ik ze nog éénmaal samen op avontuur, om hen in staat te stellen afscheid te nemen op de manier die het leven hen niet toestond. Productbeschrijving John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet?

Warme groet.