dinsdag 8 december 2015

Het lichaam, Paul Ferrini.

HET LICHAAM Het is zowel een voorrecht als een uitdaging om in een lichaam te verkeren. Dankzij de kansen die het lichaam je geeft, leer je heel veel lessen. Toch moet je niet vergeten dat alles wat het lichaam voor je doen kan, ooit ongedaan gemaakt wordt. De geneugten van eten, drinken, seks, slaap, vermaak, wat hebben die nog te betekenen als het lichaam er niet meer is? Je lichaam aanbidden is even nutteloos als het met minachting behandelen. Het lichaam is een middel. Het is een vervoermiddel waarmee je ervaringen kunt opdoen. Het heeft een doel. Het is een leermiddel. Spring er alsjeblieft niet respectloos of achteloos mee om. Maak het alsjeblieft niet tot een god die je aanbidt. Maak het niet belangrijker of onbelangrijker dan het is. Als je van je lichaam geniet en ervoor zorgt, kan het je beter van dienst zijn. Maar geen enkel lichaam is perfect. Elk lichaam gaat op den duur ten onder. Lichamen zijn niet bedoeld om eeuwig mee te gaan. Je staat niet voor de uitdaging om eeuwig te leven in je stoffelijke lichaam. Je uitdaging is dat je je aan je bestaan overgeeft, opdat het zich mag verheffen en door genade geleid mag worden. Dán wordt je een instrument voor de verlossing, voor jezelf en voor anderen. Paul Ferrini
warme groet Jeltje

woensdag 11 november 2015

als je gaat sterven, Hans Stolp

Als je gaat sterven Als je gaat sterven, kijk dan terug op het leven dat achter je ligt. Herinner je de momenten waarin je een stille hulp voelde en waarin je ervaren mocht dat je geleid en gedragen werd. Ook nu zul je die stille kracht mogen ervaren: zij draagt je straks vol liefde, zacht en teder, het nieuwe leven binnen. Als je gaat sterven, wees dan niet bang voor al die gevoelens die in jezelf naar boven komen en durf ze uit te spreken. Je ziel wil zich immers van oude ballast bevrijden om zich voor te bereiden op de grote reis die spoedig gaat beginnen. Als je gaat sterven, kijk dan met dankbaarheid terug op alles wat je aan het leven leren mocht. Volmaakt was je niet, en natuurlijk maakte je vele fouten. Maar het enige dat nu telt is wat je van dat alles geleerd hebt en of je een beetje milder, een beetje liefdevoller geworden bent. Veroordeel jezelf niet, maar wees dankbaar dat je groeien mocht aan het leven. Als je gaat sterven, laat al het donker los en hul je in het gewaad van de liefde. De liefde is jouw gids, zij draagt je straks naar huis en zij beschermt je onderweg. Vertrouw je toe aan de liefde, zoek naar de bron ervan in je hart en hul je in haar warmte. Als je gaat sterven, verheug je dan op de ontmoeting met al degenen die jou zijn voorgegaan en je opwachten bij de grens. Verheug je op de ontmoeting met je engel die je nu van aangezicht tot aangezicht zult mogen zien. Verheug je op Boeddha, op Christus of wie jou ook maar lief en dierbaar is: zij wachten je vol liefde op. En als je gaat sterven, weet dan dat onze liefde met je meegaat. Want liefde kent geen begrenzing, zij is eeuwig en overal. Daarom blijven wij met jou in liefde verbonden, ook als jij op weg gaat en wij hier achterblijven. Als je gaat sterven, voel dan de liefde die je draagt. Vertrouw je aan haar toe en laat je door haar leiden. Want alleen zij, en zij alleen, is een betrouwbare gids. Hans Stolp "The Angel of Death" Evelin de Morgan

maandag 2 november 2015

Op de grens; Hans Stolp.

'Op de grens van leven en dood' Kinderen weten het nog, onbewust: dat de dood geen einde is, maar een overgang naar de wereld van God. Zij spreken daarover in hun eigen taal: “Straks, als ik een engel ben” of: ‘Als ik straks bij oma ben”. Ook kinderen die niet gelovig werden opgevoed, dragen dat onbewuste weten met zich mee en vertellen daarover in de taal van het symbool. Mensen die een BDE (bijna-dood-ervaring) kregen, weten het ook: de dood is geen einde, alleen maar de overgang naar een wereld van Licht. Zij hebben die wereld zelf mogen zien, en daarom hebben zij hun angst voor de dood voorgoed verloren. Andere mensen vertellen dat zij hun geliefde hebben gezien na het overlijden: plotseling stond hij of zij zo maar in de kamer, vaak in een stralend licht. Al deze ervaringen plaatsen ons opnieuw voor de vraag: wat is de dood eigenlijk, wat gebeurt er als wij sterven? De oude, spirituele christelijke traditie heeft een duidelijk antwoord op die vraag en beschrijft de reis waaraan de stervende begint als een reis in zeven stappen. Die reis begint bij het sterven, en eindigt bij onze intrede in de stralende Lichtwereld. In onze tijd begint deze oude, spirituele kennis velen van ons weer te inspireren en te helpen bij het zoeken naar ons eigen antwoord op die grote levensvragen van leven en dood. De zeven stappen naar de Lichtwereld: Wat gebeurt er als een mens sterft? Wat is de weg die dan begint, een weg die de gestorvene door de verschillende geestelijke werelden tot in de Lichtwereld brengt? De oude christelijke traditie vertelt, dat de gestorvene zeven stappen zet op die weg en elke stap brengt zijn eigen opgaven én geschenken met zich mee. 1. Het uitzicht op de overkant. 2. Het verbreken van het zilveren koord. 3. De eerste terugblik op het zojuist voltooide leven. 4. De doorgang door het Kamaloka of vagevuur. 5. Het opstellen van een levensplan voor het volgende leven. 6. De intrede in de Lichtwereld. 7. Leven en werken in de Lichtwereld. Bezinning op de reis die onze gestorven geliefden maken – en die wij ook zelf eens zullen gaan maken -, kan ons troost geven en kan ons helpen om de blijvende verbinding met de gestorvenen te ervaren. Daarbij is het zo, dat wij onze geliefde gestorvenen kunnen helpen en bijstaan op hun reis: zij hebben ook daar onze liefde en hulp nodig. En omgekeerd zullen onze geliefden vanuit hun nieuwe leven aan ‘de overkant’ ook ons bijstaan bij onze weg door dit leven op aarde. Het is boeiend om te zien, dat wat de oude spirituele christelijke traditie vertelt, ook verteld wordt door andere tradities, zij het met andere woorden en benamingen. Maar in grote lijnen gezien blijkt het inzicht in het ‘leven voorbij de dood’ universeel te zijn.` Hans Stolp

woensdag 9 september 2015

dansen met herinneringen.

Dansen met Herinneringen John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet? Dansen met Herinneringen is de roman die ik schreef voor mijn vader, om hem te helpen bij het verwerken van het verlies van mijn moeder. In dit boek stuur ik ze nog éénmaal samen op avontuur, om hen in staat te stellen afscheid te nemen op de manier die het leven hen niet toestond. Productbeschrijving John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet?
Warme groet.

woensdag 5 augustus 2015

Dood en leven, de zin van het Leven

lieve jij, Ja, dood en leven, de zin van het leven. En wat dan hierna? Wat is de betekenis van het hier zijn als we hier toch weer weg moeten gaan? Dat heb ik in deze tekst wat verder uitgewerkt. lieve zonnetjesgroet Kagib HERINNERINGEN Onze laatste rustplaats, eindigend op de begraafplaats. Maar meer en meer worden we verast. Zijn we door de dood verrast? We verhuizen naar een andere plaats van bestemming. De as blijft achter in een urn. De as blijft achter voor hen die achter bliijven. Vasthoudend aan de herinnering, hoe de dierbare was voor hij of zij wegging. Deze herinnering houdt vast, waardoor we niet verder kunnen of willen gaan. Slechts terug willen draaien het bestaan. Een intens verdriet, maar ook dierbare herinneringen, voor hij of zij die men achter liet. Er zijn foto's, tekstjes opgeschreven, uit liefde, vol liefde, door hen die achter bleven. Onverwelkbare bloemenpracht. En zo wordt er nog heel veel aan de overledene gedacht. Er is een gemis. Een verlangen dat alles anders is. Alles anders zou zijn, soms een niet te dragen pijn. En stil staat daar de urn, de steen onbeweeglijk. Er komt niemand terug, ze zijn meegenomen door de wind. En het leven gaat door, hier, maar ook daar. Want het Plan van God is nog lang niet klaar. Niemand is uit het leven gestapt, ze zijn slechts uit hun jasje gestapt. En de wind waait. En de bladeren laten los, worden weer een met de aarde. Waaruit zich eens de eerste boom openbaarde. Uit deze overgave ontstaat ooit weer eens heel bos. Rust in vrede, staat op elke steen. Maar wie heeft de vrede gevonden. Wie heeft de vrede binnenin gevonden? Wiens ziel is niet ten diepste geschonden. Voor ieder van ons, is vroeg of laat een plaats bereid. Maar wie is er op dat moment werkelijk bereid? Wie voelt dan diep van binnen, ja het is werkelijk mijn tijd? De tijd om naar een andere wereld te gaan. Ten diepste doorgrond hebbende het bestaan. Wie is dan werkelijk klaar om te gaan? Rust zacht, dierbare mens. Maar alles zal anders zijn dan je verwacht. Kagib
warme groet Jeltje

woensdag 29 juli 2015

de dood en het ego afsluiting.

afsluiting Wacht de gelegenheid niet af, want de wereld is de gelegenheid, we zitten er al in. De wereld is een gelegenheid om te ontdekken. Het lijkt tegenstrijdig; tijd is de gelegenheid het eeuwige te ontdekken, het lichaam is de gelegenheid het niet lichamelijke te ontdekken, materie is de gelegenheid bewustzijn te ontdekken. Het hele bestaan is een gelegenheid. Woede is de gelegenheid compassie te ontdekken, hebzucht is de gelegenheid te leren delen, en de dood is de gelegenheid het ego binnen te gaan en te zien of het ik er is, of het ik er niet is. Als het ik er is, dan is de dood misschien mogelijk. Maar als je voor jezelf ontdekt dat 'het ik er niet is' dat er vanbinnen pure leegheid is, dat er niemand is - als je dat niemand zijn vanbinnen kunt ervaren, waar is dan de dood? Wat is dan de dood? Wie kan er dan sterven? Als je weet hoe te leven weet je alles over het leven en over de dood. Het gaat om dat je leeft echt leeft. Maar de zogenaamde religieuze mensen hebben je geleerd niet te leven. Zij zijn de scheppers van de dood. Ze hebben de dood op een heel indirecte manier geschapen, want ze hebben je zo bang gemaakt om te leven. Alles is verkeerd. Het leven is verkeerd, de wereld is verkeerd, het lichaam is verkeerd, liefde is verkeerd. Relatie is verkeerd, van iets genieten is verkeerd. Ze hebben gemaakt dat je je over alles zo schuldig voelt, over alles zo veroordelend bent, dat je niet kunt leven. En als je niet kunt leven, wat blijft er dan over? De afwezigheid, de afwezigheid van het leven en dat is de dood. En dan zit je in angst, zit je in angst voor iets wat er niet is, wat je eigen schepping is. Maar je kunt de schoonheid van de dood enkel kennen, als je de schoonheid van het leven kent. Het leven bereidt je voor op de dood. Maar mensen leven helemaal niet; ze zijn op alle mogelijke manieren belemmerd om te leven. De dood is een leugen. Je eindigt er niet mee, je maakt enkel een wending. Je gaat verder op een andere weg. Je verdwijnt van deze weg en verschijnt op een andere weg. Leer te leven zo zul je kunnen sterven, alles over geven. Osho
Warme groet Jeltje

dinsdag 28 juli 2015

de dood en het ego 3

de dood en het ego 3 Dit is het wonder van bewust Zijn, dit is iets om niet te missen. De mensen die het mislopen hebben helemaal niet geleefd. En het leven in zo'n intensiteit te kennen, in zo'n extase, is te weten dat er geen dood is. Het leven niet kennen, creëert de dood; onwetendheid over het leven creëert de dood. Het leven kennen is weten dat er geen dood is, er nooit geweest is. Niemand is ooit gestorven en niemand gaat ooit dood. Doodgaan is onmogelijk vanuit de pure aard der dingen - alleen het leven bestaat. Ja het leven blijft maar van vorm veranderen; de ene dag ben je dit, een andere dag ben je iets anders. Waar is het kind gebleven dat je eens was? Het kind is onschuldig dat is de kern. De jeugd loopt over van energie, dat is daar de kern van. En de oude mens heeft alles gezien, alles geleefd, alles gekend; wijsheid is ontstaan, dat is de kern. Maar zijn wijsheid bevat iets van zijn jeugd; het is ook overvloedig, het is stralend, het is vibrerend, het is kloppend, het is levend. En het heeft ook iets van het kind; het is onschuldig. Als de oude mens niet ook jong is, is hij alleen ouder geworden, dan is hij niet oud. Hij is in de tijd gegroeid, in leeftijd, maar hij is niet volwassen. Hij is het misgelopen. Als de oude mens niet onschuldig is als het kind, als zijn ogen niet die kristallen helderheid van onschuld laten zien, dan heeft hij nog niet geleefd. Als je totaal leeft, verdwijnen sluwheid en slimheid, en ontstaat vertrouwen. Dit zijn de criteria om te weten of iemand heeft geleefd of niet. Het kind sterft nooit, maar heeft enkel een metamorfose ondergaan. De jeugd sterft nooit, er is alleen weer een nieuwe mutatie. En denk je dat de oude mens sterft? Ja, het lichaam verdwijnt want het heeft zijn doel gediend, maar het bewustzijn zet de reis voort. Mensen die nog niet ontwaakt zijn, sterven ook niet. Zij moeten steeds weer in een of andere verschijningsvorm terugkomen, want de enige mogelijkheid om ontwaakt te zijn is dmv verschijningsvormen. De wereld is een samenhang om ontwaakt te worden, een gelegenheid. Osho
Warme groet Jeltje