algehele genezing afsluiting.

Omdat de waarde van fysieke genezing voor mij boven elke twijfel verheven is, denk ik niet dat het nodig is dat ik dat hier nogmaals onderschrijf; wel wil ik een zeker tegenwicht bieden aan de misvattingen die er bestaan over de natuurlijke vorm van genezing vervat in de dood. De dood is niet de vijand. De 'vijand' is onwetendheid en liefdeloosheid. Omdat we ons identificeren met de inhouden van het bewustzijn stellen we zelden ons vertrouwen in de uitgestrektheid van het hart. Misschien is een groot deel van onze ziekten het resultaat van ons wantrouwen tov onze ware natuur, de bron waaraan wij allen deelhebben; van de disharmonie die optreedt wanneer wij terugkrabbelen voor de waarheid. Voor velen is een ziekte wellicht de aanleiding ertoe dat ze voor de eerste keer tot een vorm van inkeer komen, de enige ervaring die hen ertoe kan brengen werkelijke aandacht aan zichzelf te schenken, de samenhang van lichaam en geest te onderzoeken, en een besef te ontwikkelen van de mogelijkheid van 'heelwording'. Voor velen zou je hun ziekte een zegen kunnen noemen, omdat het hen met henzelf in contact brengt op een manier die alle door vallen en opstaan gekenmerkte pogingen van een heel leven om een bepaald zelfbeeld in stand te houden nooit tot stand hebben kunnen brengen. Het dwingt tot een beoordeling van hetgeen ons probeert af te schermen van het werkelijke leven. Sommigen hebben me verteld dat zij al hun leven lang op zoek waren naar een leraar of een lering die hen de weg zou wijzen naar een 'completer' leven en dat dat tenslotte hun ziekte bleek te zijn, dat het de kanker was die hun leraar werd, de spiegel van de waarheid. Voor velen opent juist ziekte de weg terug naar het leven. Stephen Levine

warme groet Jeltje

Ontmoeting met mijn vader

Ontmoeting met mijn vader Ook ’s nachts, als we slapen kunnen we onze dierbaren ontmoeten. Wel is de geestelijke band van belang, zo ook het open staan voor elkaar. Immers elke nacht, wanneer we slapen, treden we uit ons lichaam en gaan de geestelijke wereld in. Ons lichaam blijft op bed liggen en, grofweg gezegd, onze ziel of ons ego treed, samen met de geest , die andere, geestelijke wereld binnen. Laten we eerst eens kijken wat dat precies inhoud. Ons fysiek lichaam blijft samen met ons etherisch lichaam op bed liggen. Ons astraal lichaam en ons hogere IK( of de Geest in ons, of: de Christus in ons) verlaten die beide lichamen, die op bed achter blijven, om de geestelijke wereld binnen te gaan. Of we ons dat nu bewust zijn of niet, elke nacht maken wij een dergelijke uittreding mee. Elke nacht laten we ons fysieke lichaam, gehuld in het etherische lichaam, achter op bed. Meestal zijn we ons dit niet bewust. We mogen dan ook logischerwijze vaststellen dat we, of we ons dat nu bewust zijn of niet, in vier werelden tegelijk leven. Meestal zijn we ons niet bewust en hebben het gevoel, dat we alleen maar met de aarde zijn verbonden en alleen met de aarde iets te maken hebben. Maar die beperkte gedachte is het gevolg van het feit, dat we ons die andere verbindingen niet bewust gemaakt hebben. En het is nu juist de opgave van een ingewijde om zich die verbindingen wel bewust te maken, en dus om te leren vol bewust in vier werelden tegelijk te leven. Tijdens, zo blijkt dus nu, mijn slaap, heb ik mijn vader mogen ontmoeten, waar ik dan ook zeer dankbaar voor ben. Wil u daar iets over vertellen. Ik zag een man zitten midden in een prachtig landschap, kleuren waren helderder dan hier. Hij zat op een heuveltje en was gekleed in een lang wit gewaad tot aan de enkels en om zijn middel een sierlijk soort stuk touw, (heb er even geen andere beschrijving voor) En met een stralende glimlach zat hij daar., met een open geslagen boek op schoot. In mijn gevoel wist ik direct dat hij het was, hoewel hij er veel jonger uitzag, ook stralender. En voelde me dan ook blij en volkomen op mijn gemak. Warmte en liefdevolle gedachten gingen over en weer.( terwijl ik dit schrijf, schiet ik weer vol, de zachtheid en tederheid die je voelt) Zielen kunnen via gedachten en gevoelens rechtstreeks met elkaar communiceren, je zou het kunnen vergelijken met een lichtstraaltje, alles is immers energie. Zo ook gedachten en gevoelens. Je weet dan ook direct wat de andere ziel wil duidelijk maken, de gedachte valt meteen in. En de vraag wordt direct beantwoord. Hier op aarde is dit zelden mogelijk, immers ons lichaam is een obstakel, zo ook de zuiverheid van het hart. (en dat is maar goed ook) Wat te denken als je iemand dood zou wensen? Alles is daar zichtbaar, niets kan verborgen blijven. Ik vroeg in gedachten wat of dit moest voorstellen, dit gaat bijzonder snel dus, met direct het antwoord, spreken zonder woorden noem ik het. Dan merk je hoe beperkt we hier zijn. (maar dat heeft ook een reden) Hij zei me dat het levensboek geopend werd. Het antwoord was voldoende, een boodschap voor mij. Spraakverwarring is dan ook niet meer mogelijk, de energie die een ziel laat zien, of mee resoneert wordt dieret weergegeven, in helderheid en kleur. Wat me opviel, en me ook heel aangenaam voor kwam, was het licht, zacht en roomwit, zonder enige schaduw. En constant aanwezig. Wat wellicht komt doordat alles licht uitstraalt. Dit is de taal van het Licht, Liefde van hart tot hart. Het is moeilijk onder woorden te brengen, dit is zo beperkt. maar ik hoop het zo een beetje duidelijk te hebben omschreven.

Warme groet Jeltje

algehele genezing 1

Vaak wordt mij de vraag gesteld: "Hoe weet je dat het moment gekomen is om het genezen te beëindigen en over te stappen op voorbereiding op de dood?" Een dergelijke vraag weerspiegelt een slechts gedeeltelijk begrip van de situatie. In werkelijkheid betreffen het doen openstellen voor genezing en de voorbereiding op de dood één en hetzelfde proces. Wanneer we een onderscheid zouden maken tussen deze beide, dan zouden we vergeten dat het beide aspecten zijn van één zaak. Het heeft allemaal te maken met de manier waarop we het leven benaderen. Wanneer we onze ziektesymptomen niet beschouwen als boodschappers van de manier waarop wij het leven benaderen, dan zal iedere poging tot genezing die geen oog heeft voor de lering die in deze ziektesymptomen is vervat een veel fundamenteler aspect van het menselijk bestaan vermorzelen. Is een genezing die alleen betrekking heeft op het lichamelijke werkelijk de genezing die onze voorkeur verdient? Aan de andere kant is verwelkoming van de dood als vluchtroute evenzeer een verwerping van het leven, waarbij dezelfde veronderstelde verschillen tussen leven en dood zullen opduiken. In geen van beide gevallen hebben we de moed om op onderzoek uit te gaan in het domein van het ongedifferentieerde zijn waaraan alle genezing en wijsheid ontspringt. Ik heb mensen gekend die zich met hand en tand verzetten tegen hun ziekte en bij wie pas toen ze zich gingen voorbereiden op de dood hun hart en geest in evenwicht kwamen en er vervolgens ook lichamelijke genezing optrad. Stephen Levine

warme groet Jeltje

genezen en sterven. afsluiting.

Door zelf in balans te zijn schep je de mogelijkheid voor het herwinnen van evenwicht. Vele genezers hebben me gezegd: "Ik weet dat God het genezende werk doet, ik ben alleen maar een stand-in." Dat is de ruimte waarin genezing zich kan manifesteren. De voorwaarde bij uitstek voor genezing is liefde. Intuïtief gebruikt de genezer dat waarvan hij voelt dat het het meest behulpzaam zal zijn, maar zijn energie is niet afkomstig uit de geest. Zijn energie komt uit de openheid van zijn hart. Hij heeft besef van iets dat de lichamelijke grenzen overschrijdt. Hij gaat naar de bron waaruit alle genezing ontspringt en probeert niet met zijn bewustzijn iets te ondernemen wat een beletsel zou kunnen vormen voor de volgende volmaakte stap. Hij plaatst geen vraagtekens bij het universum. Bij veel genezers is het inderdaad het zich vasthechten aan 'iemand' die genezen moet worden, aan resultaten, dat de diepte en het bereik van de genezing inperkt. In de Tibetaanse traditie wordt bv aan degenen die verkozen hebben hun energieën aan te wenden ten bate van anderen, als eerste onderdeel van hun vorming tot genezer, geleerd om zich tot in hun diepste wezen te openen voor de dood. In de eerste twee of drie jaar van hun opleiding werken zij met stervenden zodat ze vertrouwd raken met iedere mogelijkheid. Hen wordt geleerd niets uit te sluiten als het gaat om de inherente volmaaktheid van de dingen. Zowel leven als dood worden beschouwd als de volmaakte uitdrukking van het zijn, elk op diens eigen, specifieke moment. De waarachtige genezer richt zich op de wortel van het bestaan zelf. Stephen Levine

Warm groet jeltje

genezen en sterven 3

In mijn contacten met uiteenlopende genezers - verpleegsters, artsen, kruidengenezers, acupuncturisten, lichaamstherapeuten en vele anderen - bespeurde ik soms dat de betrokken arts of therapeut er, soms meer, soms minder, toe neigde te denken dat hij of zij het was die de genezing voltrok. Misschien is het juist wel een dergelijke bewustzijnsstaat van trots en 'gescheidenheid' die de grootste obstructie vormt in de pijpleiding voor de altijd in het universum voorhanden zijnde genezende krachten. Hoe groter het besef van gescheidenheid, van 'iemand die iets doet', des te groter is de gehechtheid aan resultaten. Zulke genezers scheppen geen ruimte voor genezing, zij schreeuwen erom. In de aanwezigheid van een dergelijk persoonlijk overwicht sluit het hart zich echter af, en worden de voorwaarden voor harmonie afgebroken. In de overgave aan de werkelijkheid die wij allen delen ligt de mogelijkheid vervat om de wezenlijke harmonie van het in leven zijn beschikbaar te stellen aan een ander mens. Alles wat het gevoel van 'genezen te zijn' als persoonlijkheid, als individu gescheiden van het universum, versterkt, versterkt de scheiding van hart en geest, terwijl het de angst voor de dood doet toenemen en de disharmonie welke aanleiding geeft tot ergere ziekte eens te meer bevestigt. Stephen Levine

Warme groet Jeltje

genezen en sterven 2

Het lijkt dat het in evenwicht brengen van hart en geest ofwel de ziekte uit h et lichaam verdrijft ofwel, in sommige gevallen, de betrokkene tot harmonie brengt buiten het lichaam. In elk van beide gevallen is er sprake van genezing. Wanneer je je niet langer vastklampt aan vooropgestelde ideeën over gewenste resultaten, is er geen grond meer voor het optreden van welke 'onevenwichtigheden' dan ook. Zoals mijn vriendin een keer met laconieke humor opmerkte: 'Overleven wordt hogelijk overschat.' Wanneer het de prioriteit van de genezer wordt dat de betrokkene tot een directe ervaring van zijn oorspronkelijk wezen en natuur komt, dan wordt het genezingsproces tot een lens die alle mogelijkheden van dat ogenblik doet samenballen. Wanneer de eerste prioriteit echter is om mensen te veranderen, hen te 'genezen', en iets van hen af te nemen, dan kan hoogstens verwacht worden dat het lichaam wat aan kracht herwint; de zwakte in de geest, dwz het vasthouden aan allerlei vooropgestelde ideeën die altijd als een schaduw over het hart lagen, is op geen enkele wijze aangesproken. Zolang we over 'genezen' denken als tegengesteld aan 'sterven', zal er verwarring blijven bestaan. Zolang we het leven van de dood scheiden, scheiden we onze geest van ons hart en zullen we altijd iets te beschermen hebben, iets hebben om te worden, kortom een volgende reden voor onevenwichtigheid en ziekte. Wanneer onze houding tegenover genezen evenwichtig is, is onze houding tegenover de dood dat ook. Zoals mijn vriendin zei nadat ze de dertig nieuwe tumoren had ontdekt: "De genezing heeft gewerkt. Ik zie nu dat voor mij de werkelijke genezing bestaat uit het in liefde en vol bewustzijn openstaan voor wat er het volgende ogenblik zal gebeuren. Dat is het enige wat me te doen staat: luisteren, open staan, en eenvoudigweg aanwezig zijn. Stephen Levine

Warme groet Jeltje

genezen en sterven 1

De balans van lichaam en geest weerspiegelt zich in het lichaam. Wanneer er geen harmonie bestaat tussen ons hart en onze geest kunnen we ziek worden. Wanneer geest en hart weer in balans komen, noemen we dat genezen. Iemand bij wie deze onderlinge harmonie weer hersteld is, is genezen. Vaak echter hebben we al vooropgestelde ideeën over genezing. Onze vaststaande ideeën over wat gezondheid en gezond is vormen vaak een blokkade voor een fundamenteler inzicht in de betekenis van ziekte en genezing. Genezing, 'heelwording' in diepste zijn lijken een dimensie te bevatten die verder gaat dan de fysieke ervaring van ziekte, de oorzaken ervan, en 'iemand' die die ziekte heeft. Een vrouw die ik goed kende had alles gedaan om haar kanker te overwinnen. Na maanden van meditatie en psychologische haarkloverij leek de ziekte uit haar lichaam te zijn verdwenen. Een paar maanden lang voelde ze zich sterk, gezond en geestelijk helder en in balans. Op zekere dag, tijdens een meditatie, 'voelde' ze echter dat de kanker weer was teruggekeerd in haar lichaam. Onderzoek bevestigde haar vermoeden. Meteen werd een 'genezende cirkel' georganiseerd. Verschillende befaamde holistische en Indiaanse genezers kwamen bijeen in haar huis en vormden een zwijgende cirkel om haar heen. Gedurende meer dan een uur lieten zij energie vanuit hun eigen lichaam in het lichaam van de vrouw stromen. Later vertelde iemand me dat de energie bijna tastbaar aanwezig was in die kamer. Een week later bleken er dertig nieuwe uitzaaiingen in haar lichaam te zijn. Zij zei dat de genezing gewerkt had. Zij had het gevoel alsof de volgende stap in haar evolutie was gezet. Zij bereidde zich op de dood voor door open te blijven staan voor het leven. Stephen Levine

warme groet Jeltje