Spirituele stervensbegeleiding. U mag hier stukjes verwachten die daar mee te maken hebben,uit eigen ervaring en stukjes die me aanspreken. De wind die raast zal een veer laten zweven, een veer die geen weerstand kent wordt hierdoor verplaatst. Onze gedachten los laten en zijn zoals een veer, zal ons doen zweven, we zullen hierdoor de schatkamers kunnen binnen treden van innerlijke rust.
donderdag 26 januari 2012
zondag 15 januari 2012
Blijven we verbonden?
Waar is degene waar we mee verbonden zijn gebleven als hij/zij sterft?
Er komen veel vragen op u af, is het niet?
Waar is de ander nu? Is er leven na de dood, en zo ja, hoe ziet dat er dan uit?
Is de verbinding tussen mij en de ander nu definitief verbroken?
Of is er nog een vorm van contact en een verbinding in liefde mogelijk?
De dood wordt gezien als een geboorte, als het begin van een nieuw leven in de geestelijke wereld. Op die reis door de geestelijke wereld blijft de relatie van de overgegane bestaan.
Die relatie wordt gesteund en gedragen door de liefde die haar of hem vanaf de aarde wordt toe gedragen.
Zij kan echter ook gehinderd worden door de onmacht, de woede of het niet loslatende verdriet van hen die achterblijven.
De overgegane zal dit kunnen voelen, is uw verdriet heel veel, gedachten ook, dan zal de overgegane zich bezwaard voelen om hoger te gaan, en zal proberen om door gedachten en gevoel u troostend bij te blijven, u trekt de overgegane naar beneden, ze voelen zich schuldig.
En kunnen niet eerder verder dan wanneer u het verdriet heeft kunnen loslaten.
Het is ook daarom dat ik schreef; is alles gezegd, is alles uitgesproken, zodat er alleen liefde over blijft, geen woede, geen wrok enz.
Liefde laat vrij, vrij om hoger te gaan, te groeien.
Verdriet daar in tegen is egoïstish.
Natuurlijk zal er eerst verdriet zijn, maar blijf daar niet in hangen uit gemis.
Haar/ zijn taak is gedaan hier op aarde.
Zo kun je dus toch invloed uitoefen op die tocht van hen die in het hiernamaals verblijven.
Omgekeerd hebben de degenen die na de stoffelijke dood in de geestelijke wereld verblijven grote invloed op de weg die wij mensen hier op aarde gaan.
Warme groet Jeltje
Er komen veel vragen op u af, is het niet?
Waar is de ander nu? Is er leven na de dood, en zo ja, hoe ziet dat er dan uit?
Is de verbinding tussen mij en de ander nu definitief verbroken?
Of is er nog een vorm van contact en een verbinding in liefde mogelijk?
De dood wordt gezien als een geboorte, als het begin van een nieuw leven in de geestelijke wereld. Op die reis door de geestelijke wereld blijft de relatie van de overgegane bestaan.
Die relatie wordt gesteund en gedragen door de liefde die haar of hem vanaf de aarde wordt toe gedragen.
Zij kan echter ook gehinderd worden door de onmacht, de woede of het niet loslatende verdriet van hen die achterblijven.
De overgegane zal dit kunnen voelen, is uw verdriet heel veel, gedachten ook, dan zal de overgegane zich bezwaard voelen om hoger te gaan, en zal proberen om door gedachten en gevoel u troostend bij te blijven, u trekt de overgegane naar beneden, ze voelen zich schuldig.
En kunnen niet eerder verder dan wanneer u het verdriet heeft kunnen loslaten.
Het is ook daarom dat ik schreef; is alles gezegd, is alles uitgesproken, zodat er alleen liefde over blijft, geen woede, geen wrok enz.
Liefde laat vrij, vrij om hoger te gaan, te groeien.
Verdriet daar in tegen is egoïstish.
Natuurlijk zal er eerst verdriet zijn, maar blijf daar niet in hangen uit gemis.
Haar/ zijn taak is gedaan hier op aarde.
Zo kun je dus toch invloed uitoefen op die tocht van hen die in het hiernamaals verblijven.
Omgekeerd hebben de degenen die na de stoffelijke dood in de geestelijke wereld verblijven grote invloed op de weg die wij mensen hier op aarde gaan.
Warme groet Jeltje
vrijdag 13 januari 2012
Ga maar.
Ik ken je niet.
En toch is het alsof ik je al jaren ken.
Een foto op de tafel, hoe je was, uiterlijk.
Nu, ontluistering.
Onrustig, verward, boos soms.
Liefde is wat ik voel en zie.
Niets is wat nog telt.
En streel je gezicht, je arm.
Er komt wat rust.
Een hand die ik vast houd.
Warm, maar, die mijn hand niet meer kan vasthouden.
Langzaam glij je weg, een andere weg.
Liefde is wat ik voel, echt voel, er is niets anders.
En voel een zoute druppel langs mijn wang glijden, zomaar.
Ik ken je niet.
Je bent zo mooi.
Ga maar.
Dag, tot ziens.
jeltje
En toch is het alsof ik je al jaren ken.
Een foto op de tafel, hoe je was, uiterlijk.
Nu, ontluistering.
Onrustig, verward, boos soms.
Liefde is wat ik voel en zie.
Niets is wat nog telt.
En streel je gezicht, je arm.
Er komt wat rust.
Een hand die ik vast houd.
Warm, maar, die mijn hand niet meer kan vasthouden.
Langzaam glij je weg, een andere weg.
Liefde is wat ik voel, echt voel, er is niets anders.
En voel een zoute druppel langs mijn wang glijden, zomaar.
Ik ken je niet.
Je bent zo mooi.
Ga maar.
Dag, tot ziens.
jeltje
woensdag 11 januari 2012
Is alles gezegd ?
Lieve lezer,
Graag wil ik iets met u delen.
Afgelopen Zondag had ik een overlap dienst in het Hospice i.v.m. een zeer bewerkelijke gast, dan is die dienst nodig opdat de dienstdoende begeleidster de overige gasten kan verzorgen.
De familie was de hele middag aanwezig geweest en ging rond half 6 weg, hierna nam ik het over om bij de gast te blijven. Op dat moment was de gast rustig en niet bij kennis. Wellicht ook door de morfine die was toegediend.
Om kwart over 6 hebben we besloten dat het wenselijk was dat de familie terug zou komen en gebeld moest worden.
We komen zo, was het antwoord, even ons warme maaltijd afronden.
Aangezien ik het belangrijk vond dat er iemand aanwezig zou zijn liet ik nogmaals bellen. Helaas mocht het niet baten, met de hand in de mijne is de gast heengegaan.
Maar waar mij het om gaat is het volgende; toen de familie kwam werd me gevraagd of de gast nog iets had gezegd.
Mijn antwoord was nee.
Het is zo belangrijk dat je alles gezegd hebt, op welke manier dan ook, elke dag weer, heb jij alles gezegd? Is alles uitgesproken ? je kunt immers een dierbare elke dag verliezen?
Dan hoef je niet te vragen, is er nog iets gezegd, had ik nog iets moeten zeggen?
Begrijpt u hoe en wat ik bedoel? Als alles gezegd is, ook, ik houd van je. dan is er rust bij de overledene en bij u.
Ik weet hoe moeilijk dat soms kan zijn, en het is niet iets waar je wellicht zo snel aan zult denken, maar probeer het zo nu en dan, al is het maar 1 keer.
Warme groet Jeltje
Graag wil ik iets met u delen.
Afgelopen Zondag had ik een overlap dienst in het Hospice i.v.m. een zeer bewerkelijke gast, dan is die dienst nodig opdat de dienstdoende begeleidster de overige gasten kan verzorgen.
De familie was de hele middag aanwezig geweest en ging rond half 6 weg, hierna nam ik het over om bij de gast te blijven. Op dat moment was de gast rustig en niet bij kennis. Wellicht ook door de morfine die was toegediend.
Om kwart over 6 hebben we besloten dat het wenselijk was dat de familie terug zou komen en gebeld moest worden.
We komen zo, was het antwoord, even ons warme maaltijd afronden.
Aangezien ik het belangrijk vond dat er iemand aanwezig zou zijn liet ik nogmaals bellen. Helaas mocht het niet baten, met de hand in de mijne is de gast heengegaan.
Maar waar mij het om gaat is het volgende; toen de familie kwam werd me gevraagd of de gast nog iets had gezegd.
Mijn antwoord was nee.
Het is zo belangrijk dat je alles gezegd hebt, op welke manier dan ook, elke dag weer, heb jij alles gezegd? Is alles uitgesproken ? je kunt immers een dierbare elke dag verliezen?
Dan hoef je niet te vragen, is er nog iets gezegd, had ik nog iets moeten zeggen?
Begrijpt u hoe en wat ik bedoel? Als alles gezegd is, ook, ik houd van je. dan is er rust bij de overledene en bij u.
Ik weet hoe moeilijk dat soms kan zijn, en het is niet iets waar je wellicht zo snel aan zult denken, maar probeer het zo nu en dan, al is het maar 1 keer.
Warme groet Jeltje
zondag 1 januari 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)